Nowa książka prezesa!

Księstwo Meklemburgii-Strelitz zwykło się nazywać jeszcze w czasach jego istnienia żyjącym muzeum lub skansenem feudalizmu.

Meklemburgia-Strelitz była niewielkim, liczącym prawie 3000 km2, anachronicznym księstwem istniejącym od 1701 do 1918 roku. Powstało ono w wyniku ostatniego, trzeciego podziału dynastyczno-terytorialnego Meklemburgii, choć ten podział był wynikiem kompromisu kilku stron, którym z jednej strony zależało na utrzymaniu status quo, a z drugiej na uzyskaniu jak największych korzyści. W skład nowego księstwa weszły dwie części: ziemia stargardzka oraz księstwo Ratzeburga. Okres podpisania umowy, która do historii przeszła jako Hamburger Vergleich w 1701 roku był czasem wielkich europejskich konfliktów, czyli wojny o sukcesję hiszpańską (1701–1714) oraz Wielkiej Wojny Północnej (1700–1721). W ten sposób powstanie księstwa Meklemburgii-Strelitz, które terytorialnie uderzyło w sąsiednią Meklemburgię-Schwerin i nie pozwoliło jej do końca stać się lokalnym mocarstwem, wpisywało to z pozoru mało ważne w skali europejskiej wydarzenie do istotnych zdarzeń europejskiej polityki kontynentalnej.

Księstwo Meklemburgii-Strelitz było już w momencie swojego powstania pod względem prawno-ustrojowym tworem minionej epoki. W pewnym sensie dzieje tego meklemburskiego księstwa pokazują, jak mogłaby wyglądać alternatywna historia Rzeczypospolitej szlacheckiej, gdyby nie rozbiory.