Szkic „Kudowa”

Uzdrowisko Kudowa Zdrój znane jest powszechnie ze słynnego hasła Kudowa leczy serce i koi nerwy i dzisiaj zachwyca kuracjuszy piękną naturą, Parkiem Zdrojowym i Pijalnią Wód Mineralnych.

Łagodny klimat atlantycki i odkryte pod koniec XVI wieku (ok. 1580 roku) źródła o silnym działaniu mineralnym i kwaśnym sprawiły, że okolica szybko stała się znana z właściwości leczniczych. Pierwsza osada znana ze źródeł (1354 rok) nosiła nazwę czeską Lipolitov. Miejscowość i okolica na przestrzeni wieków znalazła się pod panowaniem Czech, Polski, Habsburgów, Hohenzollernów, Rzeszy Niemieckiej, Republiki Weimarskiej oraz III Rzeszy, aby na końcu znaleźć się w Polsce. Przed XVIII wiekiem osada zmieniała nazwę na Cudoba, a do XIX wieku funkcjonowała jako Cudowa od słowa chudoba czyli ubogie mienie. W drugiej połowie XIX wieku pojawiła się obecna nazwa – Kudowa, która łączyła nie tylko samo uzdrowisko ale i okoliczne Ober-Kudowa i Nieder-Kudowa.

Uzdrowisko powstało najprawdopodobniej w XVI wieku jako Cermenske Lazne, choć z prawdziwego zdarzenia stało się nim dopiero w czasach wojny trzydziestoletniej, kiedy to okolica należała do naczelnego dowódcy wojsk cesarskich ALBRECHTA VON WALLENSTEINA (1583–1634). Rozwój uzdrowiska wiązał się z budową pierwszych urządzeń zdrojowych i okolicznym tkactwem. W 1783 roku uzdrowisko zakupione zostało przez grupę lekarzy i od tego czasu rozpoczęła się prawdziwa historia uzdrowiska, która przyspieszyła jeszcze w XIX wieku wraz z rozbudową miejscowości, połączeniem kolejowym oraz budową zaplecza uzdrowiskowego.